domingo, 31 de agosto de 2008

SORPRESAS


Moitas veces temos a idea de que nada xa nos conseguirá realmente sorprender pero ás veces ese milagre, para ben ou para mal, acontece e sorprendémonos.

A miña sorpresa foi por o granizo que caeu a tarde do pasado venres en Laioso( Esgos) esta vez non sorprendeu pola cantidade ¡menos mal!senón polo seu tamaño xa que as pedras tiñan un diámetro de 5 a 7 centímetros A imaxe é a mellor mostra. E é que este tamaño tan asombroso conséguese pola grande inestabilidade que hai na atmosfera. Podemos imaxinarnos a súa formación se entendemos que as correntes verticáis son as que moven ese granizo na nube e, se son moi intensas, son capaces de suxetalo ata que alcanza ese tamaño e a forza da gravidade gana por fin esa batalla caendo o granizo. Non xerou moitos destrozos porque non foi moito tempo.

As sorpresas tamén poden vir de opinións de persoas. Eu pensaba que o tema do cambio climático a nivel de política estadounidense estaba claro( polo menos a súa orixe), pero hoxe na prensa sae a noticia de que a número dous do Partido Republicano de EEUU dixo non hai moito tempo nunha entrevista que "o cambio climático non estaba ocasionado pola actividade humana".

Por todo isto eu non saio do meu asombro.

lunes, 18 de agosto de 2008

En la Ribeira Sacra







Como dice un proverbio indio "la tierra no es una herencia de nuestros padres sino un préstamo de nuestros hijos" y es que cuando voy a lugares como en los que he estado este fin de semana mi deseo es que estos lugares los disfrute todo el mundo por muchos años .



El sábado fui con mi tío, Luis Díaz, periodista y catador de vinos a su viña a la Ribeira Sacra en la provincia de Lugo en la parroquia de Vilachá de Salvador. Empezó acultivar esta viña hace 3 años y hace dos años obtuvo su primera cosecha. Nuestra labor consistió en poner unas cintas brillantes para evitar que los pájaros coman las uvas. Creo que en la foto se aprecia la pendiente que tiene el terreno y es que es realmente laborioso y cansado trabajar en ese lugar. Desde aquí mi más sincera felicitación ya que le dedica a ello la mayor parte de su tiempo libre. Cuando te encuentras en ese lugar en el que reina una profunda calma y silencio sólo piensas que las terrazas en los que están asentados esos viñedos fueron relizados por los romanos y es que toda la ladera incluso la que está en frente se observa que, aunque actualmente está sin cultivar, existen igualmente esos terrazos y es que nosotros...somos hijos de esos romanos...






El domingo fue día de bicicleta con Lalo por el camino Natural de la Ribeira Sacra que comienza en el Alto del Couso y acaba en La Estación de San Esteban. Discurre casi en su totalidad por la provincia de Ourense .Son 24 kilómetros que están muy bien señalizados y, salvo los 3 últimos kilómetros, son facilmente ciclables. El paisaje es asombroso ya que el camino discurre de un lugar elevado como es el santuario de la Virgen del Monte al Embalse de San Esteban. Recomiendo su realización a cualquier persona amante de la naturaleza y con un poco de resistencia en las piernas.

viernes, 1 de agosto de 2008

Curioso


Es muy curioso lo que ha sucedido con el anuncio del Ministro deIndustria, Miguel Sebastián, de las 31 medidas que va a adoptar el gobierno para reducir el gasto en petróleo. Lo digo por la razón de que mientras los medios de comunicación españoles lo llaman "ecologismo de salón" y las asociaciones ecologistas dicen que son "de cajón" la prensa internacional las elogia. Es cierto que estas medidas quizás deberían haber sido tomadas hace tiempo pero si ahora es cuando sucede no creo que las debamos rechazar sobre todo porque son viables y que se pueden llevar a la práctica inmediatamente ,sin esperar ningún milagro. Alguna es realmente innovadora como el que los aviones puedan utilizar el espacio aéreo militar para reducir sus trayectos en un 20%.

En la ponencia de Miguel Sebastián cuando explicaba estas medidas dijo que cada vez que levantábamos el pie del acelerador o cambiábamos una bombilla incandescente por una de bajo consumo estábamos contribuyendo a aumentar nuestro PIB. También cuando hagamos eso reduciremos nuestras emisiones de CO2.

jueves, 24 de julio de 2008

350



Hoxe din unha conferencia(a verdade é que xa había tempo que non daba unha) sobre o cambio climático na Aula da Natureza de Ourense a nenos de 5 a 12 anos.Foi unha experiencia estupenda xa que poidemos sumarnos á acción 350. Esta acción quere explicarlle ó mundo que é preciso reducir as nosas emisións de CO2 a 350 p.p.m. xa que actualmente están nas 387 p.p.m.
350 é un número moi importante xa que si conseguimos reducir as emisións nos próximos 10 anos a ese nivel non estaremos nese punto crítico de non volta atrás.
Os rapaces demostraron ser unhos verdadeiros artistas e ademáis de poñer o número 350 representaron as ideas que eu lles transmitín na conferencia.
Un aplauso a todos eles porque o fixeron moi ben.

lunes, 14 de julio de 2008

Mar Freire Novo



Dende o día 12 de Xullo ata o día 31 do mesmo mes pódese visitar na Casa da Xuventude de Ourense a exposición de pintura da miña amiga Mar. Os cadros son creacións dos seus últimos 5 anos e neles pódese ver moi ben distintas etapas da súa vida pola diferenza de cores, expresións...
O certo e que cada vez que o meu blog se abre tamén estase vendo unha obra súa xa que o banner deste blog e creación súa.
Recomendo, cómo non, a visita á súa exposición xa que é un agasallo para os sentidos.
Graciñas Mar, porque é un orgullo para min ter unha amiga desta calidade artística.

martes, 8 de julio de 2008

Pensa globalmente e actúa localmente


Eu sempre falo dos milagres que nunca se han producir para facerlle fronte ó cambio climático. Cando falo dos milagres que imaxinamos na nosa cabeza pensamos que o que hai que facer xa o farán "os que mandan".É certo que os que mandan teñen moitas cousas que facer, pero a actuación local, é dicir, o que fagamos na nosa comunidade é unha das cousas de maior importancia. Estas foron algunha das declaracións de Rajendra Pachauri,Presidente do IPCC, nunha entrevista concedida á televisión vasca ETB

O que nos fagamos día a día é moi importante, moito máis do que imaxinamos.

jueves, 3 de julio de 2008

Acción significa mover las piernas

En pocos años las cosas han cambiado mucho. A principios de los 90 los activistas se tumbaban en las carreteras o hacían cualquier cosa para dar guerra y daban tanta que los políticos que querían ignorarlos, finalmente, tenían que escucharlos. Ahora cada vez nos sentamos más en nuestro ancho trasero y nos lamentamos que todos se lamentan.
Quizá la culpa de todo esto la tenga internet. Es cierto que nos permite intercambiar información, encontrar datos que necesitamos, alertarnos mutuamente de los peligros que nos acechan... pero también nos da esa falsa impresión de acción, nos hace creer que podemos cambiar el mundo sin levantarnos de la silla. Se nos escucha, nuestras voces suenan alrededor del mundo pero en si mismo escribir, leer y debatir no cambia nada. Todo eso sólo tiene validez si se mueve a la acción y acción es mover las piernas. Mover las piernas como hace el ministro de industria Miguel Sebastián que en esta imagen vemos a punto de cojer el metro para ir a trabajar además de tener el ministerio a 24 grados y no llevar corbata en verano para no usar tanto el aire acondicionado. Me parece bien que los poderes públicos den ejemplo además de la gran influencia que puede ejercer en la sociedad! pero a ver cuántos se suman a su acción!

miércoles, 2 de julio de 2008

PARA RESTAR HACEN FALTA DOS TÉRMINOS


En la actualidad muchas empresas, por ejemplo de aviación, para no hacernos sentir mal se dedican a plantar árboles para contarrestar el CO2 emitido en sus viajes, pero, por honrados que quieran ser en sus propósitos, es imposible tener una contabilidad exacta en sus proyectos.Y ustedes dirán ¿por qué?
Podemos decir que un vuelo a Londres produce tantas toneladas de CO2 y podemos calcular el contenido de CO2 de un arbol y calcular cuantos árboles nos harían falta para contrarrestar las emisiones, pero esto no es real. Para plantar árboles necesitamos terreno y eso significa que estamos eliminando otro cultivo. No podemos saber dentro de 20 años lo que habría en esa tierra (cultivos para alimentación u otros) y además es que un arbol en su vida no absorve la misma cantidad de CO2 porque al plantarlo casi no absorve si no que en algunos casos emite y alcanza su máximo pico de absorción antes de llegar a la madurez(60 años en algunos casos), los árboles pueden morir antes de alcanzar la madurez. Sería también necesario determinar la absorción real del cultivo que habría en ese lugar si no hiciéramos nada y ¿Quién sabe que cultivo habría en 20 años? Como desconocemos esta cifra no podemos realizar la operación aritmética, es así de sencillo.
Con estos proyectos en el mejor de los casos sólo se consigue retrasar el punto en que se ahorra emisiones y en el peor nos hace creer que podemos seguir contaminando.
Como dice George Monbiot en su libro Calor, cómo parar el calentamiento global: "Comprar y vender proyectos contra el CO2 es como mover la comida por el plato para dar la sensación de que se ha comido."

jueves, 26 de junio de 2008

Podemos


Non pretendo falar hoxe de futbol ainda que agardo que a Selección Española gañe.
O que quero relatar e que segun os resultados da segunda xornada da Convención Europea do Consello Internacional para as Iniciativas Medioambientais Locais que se celebrou en Zaragoza: Os cidadáns PODEMOS reducir un 50% as emisións de gases de efecto invernadoiro con accións adecuadas. Está claro que sen un cambio de actitude por moitos recursos que teñamos non conseguiremos avanzar neste problema. E , para que exista un cambio de actitude, temos que ter claro que o queremos de verdade,porque de nada sirve que un político tome unha decisión se nos non a consideramos axeitada e non nos sentimos formando parte de esa decisión.
Reciclar, usar os transporte públicos, facer un gasto correcto de enerxía na nosa vivenda, olvidarnos de coller tanto a noso coche e sobre todo informarnos sobre este o problema son algunhas das claves para facer fronte. Poucas xeracións na historia da humanidade tiveron a oportunidade de facer algo tan grande e nos agora mesmo somos eses elexidos.

jueves, 19 de junio de 2008

Por amor al agua


Al Gore y el Project Climate Spain han sido premiado por las lectoras de la revista Elle como "Liderazgo a la sensibilidad social". A este premio se le suma al colección de fotografías:"Por Amor al Agua", realizada por el fotógrafo Jaume de Laiguana(http://www.laiguana.com )y producida por ELLE para su número especial ECO-BLUE de julio. En estas fotos, diez mujeres españolas, entre ellas, Elsa Pataky en la imagen, han sido fotografiadas desnudas con el fin de dirigir nuestra mirada al mal uso o abuso del agua. La colección de fotografías será expuesta en el Pabellón de las Artes de la Expo Zaragoza 2008 entre el 27 de junio y el 6 de julio y los beneficios de la venta serán donados en su integridad al The Climate Project Spain.
Muchas gracias.